martes, 29 de marzo de 2011

27M.-Paseo por el Bierzo.

(c)Foto Jimy Hendrix

Gracias a las gentes del Bierzo por la estupenda acogida.


Destacar y agradecer la labor de Tito por aguantarnos durante toda la mañana y prepararnos un improvisado paseo por las bonitas sendas de los Madroños. A mis gentes: clubs CC.Correcamiños y CC.Burela una única e inigualable compañía para realizarlo. 

Buen acontecimiento reencontrarnos con los Lopentas, conocer personalmente a los Badaneros, compartir mesa con aquellas fabulosas gentes y lamentar la irreparable ausencia del anfitrión.


Por lo demás, la climatología y temperaturas perfectas para pasar una auténtica mañana haciendo lo que más nos gusta, nuestra pasión por encima de todas las otras, practicando BTT con gente apasionada por todo esto.


¿Como olvidarme? de la buena, atractiva y generosa atención en la "sesión vermout" y los cafes en el bar, ¡impecable todo!. 




Mis Dos Admiradas del día.-


(c)Foto RX8


(c)Foto RX8



Quedé flipando cuando las vi llegar; y tambien a todas las que han salido hacer la ruta de senderismo. 














Todas ellas han demostrado que todavía quedan mujeres para la guerra.


Corren nuevos tiempos, y no son tiempos de grandes velocidades, son tiempos de resistencia.




Frases del día.-
==========


Lagarto Berto: Nada vale lo que cuesta.

Butelobike: eu poñeríalle un manguito de retorno para que non vertera todo o gasoil.



Fotos Jymi Hendrix: AQUI



Fotos RX8: AQUI




Bonito Video-montaje RX8.

Untitled from rx8voladorrr on Vimeo.



Esperando volver pronto para recorrer aquellos mágicos parajes que siempre nos reservan esas maravillosas tierras y gentes Bercianas.



Boa tarde.

Maismar.







PD: Lástima no haber ido también a Pena de Rodas. 
32197

domingo, 13 de marzo de 2011

En Portomarín: pel de lobo.

Onte foi unha de esas rutas que mais que facer montainbike asemellámonos a aqueles cazadores de lobos que en outros tempos eran buscados por os pobos para escorrentalos de entre pobos e aldeas. Foi un día de sol a sol en busca de outro inquietante e temido depredador: "o noso propio límite"; tuvemos a punto de atopalo; pero o que sí recuperamos foi a satisfacción de querer voltar para seguilo buscando en aquelas terras que teñen maxia. 

Deixovos con un párrafo de Xosé Miranda do seu libro Pel de Lobo. Este párrafo, para min, describe perfectamente parte da ruta de onte. O libro narra entre outras cousas a historia de un de aqueles "cazadores de lobos" dos tempos da emigración o Brasil .

"Fómonos afastando das aldeas e dos casarellos, dixando atrás as terras mais chas e cultivadas, e internándonos nas fragas mais costentas e pobaoadas de árbores, meténdonos en estreitas congostras, bordeando precipicios e sentindo o ruxir dos ríos e regatos. Butelo (sustituyoo por o orixinal nome do can de aquel cazador) ía o primeiro, moi nervioso, ollando constantemente aos lados ..."

Unha foto, de cando ainda reíamos descansados; logo o conto foi cambiando ...


Frase do día.-
==========



Nos últimos kilómetros cando íbamos mallaos de todo:
Butelobike: Estes repechiños ¡que ben fan!.


Outras:
Portobike: Deixa xa o mamut descansar e que siga pacendo.
Santiso: ¡Ah!






Portobike: gracias por ese día, gracias por todo.
Butelo: "Pel de lobo".


Fotos by: Portobike.




Más Fotos.AQUI.-

Boas noites.



Maismar.
31506


Traducción automática al castellano.

domingo, 6 de marzo de 2011

Unha da Diputación.

Unha da Diputación.-


3 posibles diputados 3.- Butelobike e Mavagali. Os dous anduveron a procura de manter duas cousas ben en alto: o ritmo e o bo humor. Probas superadas amplamente. A primeira costoume mais seguila. 


A ruta, os motivos.- 
     Alguén que coñece dous dos principales gustos de este que escribe, a lectura e a bicicleta, regaloulle un libro feito por Luis, Jesús e Marco  publicado baixo os amparos da Diputación de Lugo.

Graciñas SX. 
 En este libro pódense atopar bonitas rutas e paseos por os arredores da nosa vila. Despois de leído soio había unha maneira de comprobalo. Este sábado empezamos por a que denominan “Entre duas augas”. 


A ruta, a saída.- 
     Dende o punto acordado e despois de unha fotiña do grupeto que "amablemente se ofreceu" a facernos a boa de Cari-na. Víanse-lle xeitos de moi profesional pois para intentar alzar as nosas figuras no retrato optou por tomarnos dende unha prespectiva baixiña encollendo unha perniña baixo si; con a outra, facendo un ángulo perfecto, mantía o equilibrio. A vista quedamos encantados, ela con os nosos aplausos tamén. Logo saiu a bon paso cara a Muralla.


En ruta, a evolución.-
      Antes de chegar a Adai divisamos unha cigoña que algún apurou en determinar que “por evolución procedía do peixe espada que nadando e nadando conseguía manter grandes saltos sobre a auga hasta que en un de eles optou por non voltar a auga e seguir voando; despois pouco a pouco foise mutando, salvo o pico que conserva prácticamente o mesmo dende aquela.


A ruta, en ruta.-
    Con estas teorías e principios fomos chegando a Pena do Rei e seguido a Aldea de Arriba e o tempo que subían os kilómetros tamén o ritmo. O percorrido deixaba tempo para contemplar os paraxes; amplias pistas, camiños rápidos e algún que outro tramo de asfalto que por mor da velocidade pode voltarse arriscado; en algún tramo supéranse ben os 60 Klm/h. Con esta dilixencia atopamos o merendeiro de Outeiro preto do Narla e emprendemos rumbo o puebliño de Parada, de seguido tábamos nas pontes de Ombreiro. Eran ainda as once e cuarto da mañan.
  

A ruta, por mutación.-
   Vistos estes precentes e pa non chegar tan axiña a ducha abandoamos o track programado no Orejón e paralelos o Miño collemos rumbo para facer entronque co Pecado na procura de unha evolución sobre a marcha dende ese punto. Dando saltos, coma aquel peixe,  por os recentes camiños abertos enfocamos o antiguo acceso de esta magnífica Senda que xa non avandoaríamos hasta facer a volta a ciudade por a zona Mamut. Con esta mutación dende Ombreiro a ruta faise mais placenteira. Antes da unha tábamos encoiros baixo as quentes augas con unha boa recolleita de  kilómetros.


Incidentes.-  

      - Tanto percorrido kazajuno provocaron nauseas na Francesita que para vengarse decidiu “romperse” un eslabón subindo un repecho o inicio da mutación.
      - Nunha dura pendente de croios caidas casi sumultáneas de Mavagali e Maismar; aquí a Francesita  fixo marca no cuadro contra unha pedra pa salvar de un croque o seu xa entregado xinete.


A  dubida evolutiva.-
      A min pareceume perfecto o asunto da cigoña e o peixe, pero quedóume soio unha dúbida: ¿como ese e outros peixes foron deixando a escama pa ir véndoselles a pluma?  
      Serán costions que nin a mismiño Darwin puidera exploñer en ningún libro sobre rutas mutantes evolutivas.


Frase do día.-
Butelobike: Salvo o pico que conserva prácticamente o mesmo dende aquela.


Boas noites.

Maismar.


8 fotos do día 8: Preme eiquí.



31166 

viernes, 4 de marzo de 2011

¡Que mesa!. Capitulo III

Esta puedo confirmaros que se tardó en recoger un poco más,  se vino recogiendo con tranquilidad camino de casa.
Hasta a la chica de la tele le da que pensar lo que contempla.

-Ojo que lo que se vé no es lo que parece.- Fué la frase de recogida de aquel día. By Butelobike.

Haciendo de "El Padrino": Blancoli con, entre otros, Paquitohernández, Lucho747,  Chorenvfr y  Furón, en su salsa; irreemplazables.

Boas noites.

miércoles, 2 de marzo de 2011

¡Que mesa!. Capitulo II

Esta tampoco había que haberla recogido. Aquí la teneis; una mesa perfectamente presidida y con un miembro ilustre  que se puede apreciar compartiendo alguna batalla en  la mesa del fondo.  

Una alegría impagable poder contar con estas gentes aquel día. Son vínculos que no se rompen.

Boas noites.
30899

domingo, 27 de febrero de 2011

P. de San Pedro, Concello, clero, putas e drogadictos hacia Ombreiro Infinito.-


21 medio puteros 21 .- Todos moi animados, con ganas e motivos para manter acaloradas conversas provocadas, sobre todo, por as últimas decisions adoptadas por os nosos gobernantes e a súa infinita imaxinación capaz de sacar a mais de un da sua habitual templanza. Pero a educación, o respeto e as ganas de divertimento de estas xentes amantes das boas formas e do mtb tan por derriba de todo aquelo e nunca se abandona o bon entendemento e a boa armonía. Día especialmente animado e divertido aliñado hasta contos de galegos, loros e pallas.


Arrincada calexeira.-

Nada mais comenzar o Maestro nos poñía en alerta do que podía ser a ruta; encarou rúa de San Pedro, pasou o carón do concello lanzándonos por as escaleiras hacia a Praza de Sta. María; o pasar a porta da catedral da un xiro de noventa grados e plantounos na mismiña rua das señoritas. Evitando atropellos fomos transitando a Rinconada mentras saían de aqueles locales as tentacions e os sons das últimas bachatas.
-Ahora non poñen os Chichos.- Dixo un.
-Dende que hai que non vou xa deben ser hasta en color.-Respondeulle o d'atrás.
-Antes eran as de aquí pero agora o negocio son das de fora.-Aclarou o primeiro.

Seguido cruzábamos a Ronda metémonos por un escondido carreiro donde as xiringas dos picos poñían en peligro a integridade hasta dos mismísimos tubeless. Xa empezaron os comentarios:
-Maestro, primeiro tirasnos por as escaleiras, logo paseasnos por as putas e ahora por os carreiros dos drogadictos; xa parecemos “callejeros da Catro”, jajaajaa
-Ezto é una zembración.- Apuntaba outro dende a dianteira vendo aquel lixo.


Facendo ruta.-

Pois con este comenzo abandonabamos a vila para iniciar a ruta de esta nublada e fría mañanciña de domingo. O destino previsto era Ombreiro Infinito esta vez atacado o carón do Miño por os sendeiros que non por veces repetidos deixan de ter o encanto da primeira. Logo fomos tomando alternativas por pistas e camiños cada vez mais pechos hasta que topamos un onde as xestas facían imposible o paso; imposible salvo para o Maestro e os que tomaron a dianteira que o iban abrindo tanto que os que íbamos na traseira puidemos ciclalo con mediana facilidade. A ruta saiu de un nivel de dureza medio pero con un alto nivel de beleza e casi total ciclabilidade cerrando o track por o Pecado. Moi recomendable.



Incidentes.-

-Arrebolo sin consecuencias de Jesus514 Pecado abaixo.
-Pinchazo dianteiro de Mtr.Potasio por os montes de Ombreiro.
-Reaprete tornillos de basculante da Francesita.
-Pinchazo tubeless da Francesita.. Recheo de aire e a correr.




Frase do día.-

Por as risas que trouxo, recollo esta que veu por a ausencia de auga quente por mor de unha avería na casa do autor da frase.
M: Métela en auga ben fría e despois cóllela con as maus ben quentiñas xa verás como medra. Millor si as maus non son túas. :-D


O Conto do Loro.-

 Pareceume moi bo e puxérao no blog fai tempo: Preme aquí po enlace do conto.


As fotos da ruta. Algunhas sairon como lles cadrou, pero ahí quedan pa sempre. Preme aquí.


Boa tarde.

Maismar.

A ruta:

jueves, 24 de febrero de 2011

¡Que mesa!

Hay mesas que nunca se debieran recoger.



 ¡Menuda mesa! 
¡Menuda gente!
 ¡Un gran día!



Boas noites.

lunes, 21 de febrero de 2011

Unha nova ponte cara a unha pedra furada.-



15 discípulos mollados 15.- Caras novas se viron por a Porta de S.Pedro no momento da partida; ainda que a maioría taba formada por os miembros xa ilustres do grupo. Quedara de vir o Maestro pero tuvemos que sair sin él.

A Ruta en ruta: Empezábamos pasando por a nova ponte peatonal que cruza o Miña preto do Clube Fluvial; logo tomamos rumbo paralelos o Mera por as novas sendas preto do muiño das cascadas; despois Combat24 foinos levando por unhos novos sendeiros que coñecía e parecían desbrozados por él mismo que como resultado levou a rotura da cadea. 

Mentras a reparaba Picos aventurouse monte o traveso e descubriu unhos monumentos naturais de con pedra furada incluída na que quedou enmarcado en instantánea mentres chobía. Mentres soou unha chamada que cambiaría o destino dos discípulos mollados hacia o lugar coñecido como “o Pino”.
O chegar alí coñeceríamos o protagonista da chamada do encontro, que non podía ser outro que o auténtico e inigualable Maestro que taba probando o latiguillo que o prende algo. 

Este colleu o ramal da ruta e xa nos primeiros viraxes a xente berraba:

 -Maestro tabas ben na casa. Xa tamos no medio da lama. Con o limpos que tábamos hasta ahora; ¡ala outra poza!, aló hai mais lama, etc, etc …

A rodas empezaban a sentir a auga por os buxes e as poceiras non deixaban de sucederse unhas tras de as outras hasta voltar a ciudade en un percorrido rápido e moi entretenido.

Incidentes.-
- Caida con inmersión de Fer en poza de pedra oculta. Esperamos que xa pasase o door do momento e taremos atentos os resultados.
-Zoupada de Picos sin consecuencias.
-Retirada de Marín por agotamento.
-Rotura de cadea de Juan.
-Recheo de aire de unha Cube ¿ou Specialize?; total ...

A choiba acompañounos toda a mañá e foi increscendo con momentos de moitísima intensidad hasta deixarnos completamente pingando, ainda que mollar, o que é mollar, soio o fixo unha vez.


Fotos do día. Preme aquí.


Boa tarde.


martes, 8 de febrero de 2011

VI de Burela; con sexto sentido.-





Agradecer a todos dejarnos compartir un día tan fabuloso: 

A destacar lo impresionados que nos dejaron las chicas con su buen hacer sobre las bicis; menudo nivel de equilibrio, decisión y soltura con el manillar del que fuimos testigos; ellas ya saben a quienes me refiero; un placer ver esta geométrica progresión.



¿Ausencias?, si, pero que se le va a hacer, siempre las hay y las habrás porque nunca podemos estar todos en el mismo sitio, el mismo día y a la misma hora; estuvieron en algún recuerdo.



Desear pronta y buena recuperación.


Repito, gracias por compartir la sexta, hecha con ese sexto sentido.




Boas noites.

domingo, 30 de enero de 2011

Picato Al BuLá.-



En S.F.-
Concurridísima la cita en la Puerta de S. Fernando, además de por cantidad por calidad de bikers. Caras nuevas y otras que hacía tiempo, mucho tiempo, que no coincidíamos. No hago relación por que hay gente nueva que no sé sus nombres; en cualquier caso, se creó un ambiente muy muy selecto.




La ruta.-
La ruta fué hacia el Picato trazada casi sobre la marcha y a la limón por Albarro, Butelo y Lagato Berto (Un Picato AL Bulá). Desde el inicio hasta el final el recorrido, en su mayo parte, es inédito y de una belleza exquisita como podeis ver; además el recorrido aunque exento de técnica, hoy esta fué necesaria para alguna zona especialmente delicada por inmersión entre el barro y agua. La lluvia aunque prevista se mantuvo escondida.


Incidentes.-

Carraboi: rotura de cadena y pinchazo.
Maismar: más aire a las tubeless.


Campo 3.-
Aunque el grupo llegó a tener 20 miembros  en el campo 3 y cuando en el reloj marcaban las 12:30am nueve integrantes decidió no proseguir la ascensión por asuntos propios. Esta es la versión que de este hecho saca Butelobike en su bitácora de monte  (léase con la voz del narrador de al Filo de lo Imposible); esta impresión  queda estremecedora:

"..., despues del campo 3, donde los Sherpas con una acertada iniciativa, decidierón no seguir subiendo, encontramos nieve y niebla que nos hizo casi arrepentirnos, temiendo por las congelaciones y la falta de oxigeno......"



Lavado final.-
Desde el Picato la  bajada se enfiló a buen ritmo guiados por Albarro, Butelo y Bajadolo que ponían el ritmo en la cabeza de la grupeta que se mantuvo como una piña. Desconocemos que fué de los sherpas aunque aventuramos que llegaron contentos y felices. Desde arriba no hubo más paradas hasta llegar a la gasolinera donde con una moneda conseguimos lavar hasta casi siete bicis. Al final a las 13:45, como había previsto Albarro, entrábamos en la ciudad el grupo que hizo cumbre, con las bicis lavadas y listas para la próxima inmersión o  culaquier ascenso a una cima.



Boas noites.
29869







PD: Bulá, casualmente, es el protagonista de un precioso cuento muy recomendable para leer a niños entre 3 y 90 años. "Bulá el viajero".

miércoles, 5 de enero de 2011

Mensaje


Que el mensaje de la vida sea 
tan interesante y atrayente
que nadie decida dejarlo 
hasta el final de trayecto.

Boas noites.

Maismar
29064

lunes, 3 de enero de 2011

domingo, 26 de diciembre de 2010

Te echo de menos. BWR

Seguir la recata.-

Te echo de menos.



¿Sabes? si mañana me llamaran para zarpar el 31 de Barcelona, ni me lo pensaría; me iría con ellos, tampoco sé hasta donde llegaría. ¿Locura?, tal vez. Amor por el mar: seguro.

"Te echo de menos", queraría bien, ¿verdad?.

-----------------oOo--------------

Video promoción de la Barcelona Word race 2.011



Todo empieza el 31 de diciembre.

Boas noites.
28699

viernes, 24 de diciembre de 2010

Felices fiestas. Estrella de David.


Un deseo de Felices Fiestas te quiero hacer llegar con esta estrella que ves formada con manos amigas, esa estrella de David que a través de la historia ha indicado el nacimiento, la vida, que Alguien nuevo ha llegado. Y cualquier nacimiento, trae una alegría  con una felicidad que no podemos explicar, sólo sabemos que estamos contentos. 
 
Pues este es mi deseo para tí que  te haga sentir sencillamente bien; en estas fechas y cuando tú quieras.
 
¡¡Felices Fiestas!!



Boa tarde.
 28639

Camiño Inverno. Día 1.

  Sinopsis:  Camiño de Inverno.-  Ponferrada - Compostela. En catro días transcúrre porque 5 provincias e 2 comunidades en un trazado sufici...